به جای هفتسین، هر آن چه را که دوست دارم روی میز میچینم: شاخهای گل سرخ، شمعی کوچک و کتابی هم! نخستین روز سال من با اینها شیرین میشود. شعله شمع میرقصد و من کتابم را میخوانم تا میرسم به: «برای شاد ساختن من، همین بس  که در میان گلها شمعی باشد تا تاریکی را بسوزاند....»و با این همسازی حال من و فال ناخواستهای از کتاب، روزگارم شیرینتر میشود.نقل قول از صفحه ۸۲-۸۳ کتاب «خاترو» نوشته دوست خوبم: ریکاردو پروFor blessing the new year, I gathered my favorite things on tha table: a red rose, a candel and a book I picked up the book that I'm reading from a few weeks ago,  and I just got this point:"...for delightening me, would be enough to have a candle that bus the darkness, among the folwers..." and this sweetens eve more my first day of the year! Quote from :Khatru, by my good friend Riccardo Pro + نوشته شده در ۱۴۰۰/۰۱/۰۱ ساعت 23:27 توسط فهیمه ریاضی  | 

I was on mount Sabalan when I heard Reinhold Messner's name for the first time. No more than one year and half was passing from the time I had commenced to go hiking. The network was not widespread and publicly common as it is today. Indeed, the Yahoo was the oly website I knew!  All my mountaineering knowledge was limited to to what I had heard from my climbing mates and two or three volumes of a magazine I had read about the mountaineering.I was climbing mount Sabalan for the secound time which I was excited for as it was a high one (4811m). Our teammate was excitedly and sweetly narrating the story of Messner and Peter Habeler on mount Everest and my soul, thirsty for knowlege, was sponging up every single drop of his words.That day, I could not even dream about the moment I will buy Messner's newly published book to read in his own language!A big thank you to my good friends of Mountainflower blog, who informed me of the existence of this book'.نام مسنر را نخستین بار، هنگامی شنیدم که روی کوه سبلان بودم. نزدیک ۱۵ ماه بود که کوهپیمایی را آغاز کرده بودم. اینترنت هنوز رواج چندانی نداشت و من سایتی به جز یاهو نمیشناختم! هر چه که دربارهی کوه میدانستم از دیگران شنیده بودم. دو یا سه جلد هم از فصلنامه کوه خوانده بودم. برای بار دوم بود که روی سبلان گام برمیداشتم و همین خودش برایم هیجانی داشت. همنوردمان داشت با آب و تاب داستان صعود رینولد مسنر و پیتر هابلر را بر روی اورست برایمان میگفت و گوشهای تشنهی یادگیری من، واژه واژهی سخنان او را به جان میخرید.آن روز حتی